Instytut Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk

"O starości można pisać na różne sposoby, co potwierdza obfita bibliografia tego tematu. Od strony medycznej, psychologicznej, socjologicznej, egzystencjalnej, biograficznej – wymieniać by długo. Mnie zajął jeden aspekt tego zagadnienia, a mianowicie schyłek życia najstarszych przedstawicieli pierwszego pokolenia romantyków. Niewielu dotrwało sędziwego wieku, czyli osiemdziesiątki." – pisze Marta Zielińska w "Przedmowie".

 "W starości wybranych tutaj romantyków zainteresowała mnie – by użyć metafory – jedyna w swoim rodzaju podróż do przyszłości, przenosząca człowieka nagle z okresu dzieciństwa i młodości w świat nowy i kompletnie niepodobny do poprzedniego. Z biegiem życia czas płynie coraz szybciej, a przez to zanika i nagle pamięć starca zbliża się do najwcześniejszych lat młodości." – zauważa autorka książki.