Instytut Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk

Głównym celem niniejszej pracy jest analiza najnowszej polskiej literatury w perspektywie psychologii sztuki i współczesnej refleksji nad zaburzeniami psychicznymi. Autorka przygląda się – coraz silniej w ostatnich latach wkraczającemu do literatury i krytyki – dyskursowi dotyczącemu zdrowia psychicznego. Koncentruje się przy tym przede wszystkim na prześledzeniu strategii tekstowych, za pomocą których dyskurs ten jest adaptowany do tworzonych po 1989 roku tekstów poetyckich i prozatorskich. Szczególną uwagę zwraca na te z nich, które służą ukazywaniu zaburzeń psychicznych w perspektywie ponadindywidualnej: społecznej, politycznej, ekonomicznej. 

"Z rozprawy Zuzanny Sali można się wiele dowiedzieć na temat nowej literatury i towarzyszącej jej dyskusji krytycznej. Jest ona badaczką, która gromadzi istotne głosy dotyczące wybranych przez siebie książek, nie lekceważąc stanowisk, z którymi się nie zgadza. Nie pozwala sobie na krytycznoliteracką próżność czy butę, a z największą elegancją buduje pole równorzędnej wymiany poglądów. Rzadko zdarzają się prace tak samodzielne, tak ciekawe, tak świetne w czytaniu, a jednocześnie tak dobrze skomponowane i wyważone." – twierdzi prof. dr hab. Joanna Orska z Uniwersytetu Wrocławskiego.